Vriendelijk verzet
4 sep, 2012 Onderdeel van politiquesColumn door Caspar Visser ’t Hooft
Ik weet het, om aandacht te trekken – en wie doet dat niet in onze tijd van communicatie, van concurrentie, van opgeschroefde eigendunk (ik ben zooo ongelooflijk speciaal !) – moet je je niet bescheiden opstellen. Nee, als op de kermis moet je schreeuwen, moet je de gekste trucs en capriolen uithalen, het heeft soms niets met wat je oorspronkelijk te bieden hebt te maken, als de mensen maar naar je omkijken en je een celebrity-gevoel geven. O ja, en een truc die het altijd doet, is je op te stellen als de grote rebel, de flinkerd die taboeën doorbreekt, die grenzen verlegt, en o jongens ! wat jagen we de brave burger, de benepen fatsoensrakker met zijn opgeknoopte kraag en zijn zuinig mondje, heerlijk de stuipen op het lijf ! Geklets – zeg ik. Schreeuwen, ‘scheit hebben’ aan de klassieke fatsoensregels, het is allang geen teken meer van verzet. Vijftig jaar geleden was dit verzet wellicht tot op zekere hoogte legitiem, toen je nog van die opgeknoopte boorden had, nu is het allang geen verzet meer, maar code, conventie waar de neoliberale iedervoorzichleving van de zogenaamd vrije markt, de Telegraaf en de geest van Veronica wel bij vaart – iedervoorzichleving waarin alle fatsoen uit den boze is omdat het regels bevat die een ongebreideld geldgraaien aan banden leggen en een ongeremde concurrentie stremmen. In plaats van fatsoen heb ik het trouwens liever over beschaving, en in plaats van regels over usance. Nee, vandaag de dag is het echte verzet is geen schreeuwerig verzet meer, want alles is schreeuwerig geworden. Het heeft niets te maken met gecommercialiseerde rebellie. Echt verzet kan alleen maar stil verzet zijn. Schreeuwlelijkerds, opscheppers, ‘winners’, graaiers, kijk uit voor de stillen in den lande ! Ik zeg : echt verzet is vriendelijk verzet. Lees verder »
