Schrijver in Frankrijk

Samenzwering

Column door Peter Hagtingius

Psst.. een strikt geheime ontmoeting!

Niemand kent de waarheid. Er zijn vast filosofen die me meteen gelijk geven. Hoe definieer je waarheid en wiens of wier waarheid dan? Ooit was ik geabonneerd op De Waarheid. Die krant bestaat niet meer.

Er wordt (te) vaak gezegd dat we in Zuid-Frankrijk maar zo´n beetje flierefluiters zijn, die op hun Ricard-terrassen rondhangen in afwachting van de enorme kapitalen die we via Brussel uit het trieste noorden van Europa krijgen overgemaakt. Dat is misschien ook wel een waarheid, tot op zekere hoogte. Maar de waarheid van bijvoorbeeld de wijnboeren en de aannemers is een andere. In mijn omgeving ken ik nogal veel van die mensen die keihard werken, ook als de zon op hun buienradar ‘verschroeiend’ heeft ingetikt. Zonder subsidie van die lui, die ergens boven Lyon zelfs op het l´heure de l´apéro nog koffie met melk drinken (gadverdamme) en die binnen Europa kennelijk de dienst uitmaken. “Een of andere commissie in een of ander buitenland”, diskwalificeerde niet eens zo heel lang geleden een Franse premier ´Brussel’. En hij liet het brandpunt van Europa bij wijze van spreken in de Seine verzuipen. Wat mij betreft een waarheid als een Charolais-rund, die opvatting van de toenmalige minister-president, maar daar hebben we het nog weleens over. Lees verder »

Art en France

Column door Caspar Visser ’t Hooft

Wie had twintig jaar geleden van het fenomeen website of blog gehoord? Ik alvast niet. Twintig jaar geleden schreven we 1994. Mijn eerste internetconnectie dateert van het jaar 2000. Goed, ik had al een paar jaar lang met een ‘videowriter’ van Philips gewerkt, maar dat was alleen voor tekstverwerking, je kon er niet mee op het Web. Om maar te zeggen, twintig jaar geleden (en dat is kort geleden!) zou ik raar hebben opgekeken wanneer iemand mij had voorspeld dat ik later in mijn leven zoiets als een website zou beheren: deze. En dat ik een column zou schrijven over een andere website, ditmaal niet gewijd aan schrijven en schrijvers-in-Frankrijk, maar aan beeldende kunstenaars-in-Frankrijk. En dat is wat ik nu doe. Ik heb het over een prachtige site, die ik iedereen die van kunst houdt warm kan aanbevelen: www.art-en-france.nl Lees verder »

Vrolijk grensgeval

Column door Annelies Verbeke

In een file bij Rijsel vraag ik me af of ik de enige mens op aarde ben die op deze vroege donderdagochtend zonder enig plan van Gent naar Hazebroek rijdt. Dat zou goed kunnen. De radio meldt dat het de laatste dag is waarop aandeelhouders van Lernout en Hauspie bij het Gentse Hof van Beroep om een schadevergoeding kunnen vragen. Op weg naar Callicanes rij ik meestal voorbij de gewezen Flanders Language Valley, sinds 1999 tot Ieper Business Park omgedoopt. Maar vandaag neem ik een andere weg. Tien kilometer voor de afslag Armentières staat BREL op een brug over de snelweg gekalkt. Onze Brel? vraag ik me af. Ik heb hem niet bij me, stop jazz in de cd-speler. Caravan van Duke Ellington geeft Frans-Vlaanderen toch een compleet ander cachet. Als het geen hallucinatie van me is, verandert er zelfs iets met het licht. Het schijnt goudkleurig boven de velden, of eerder: het is alsof de lucht plots vol woestijnzand hangt. Lees verder »

Paris amoureux

Column (twee verhalende schetsen) door Jelle Noorman

(I) TROUWFOTO AAN DE SEINE

Langs de kade bij de Pont Alexandre III heeft een skater met keien een parcours uitgezet. Hij slalomt behendig tussen de stenen door, die op een halve meter afstand van elkaar liggen. Boven hem is een auto gestopt, waaruit twee mannen met fototoestellen stappen, gevolgd door een derde, in grijs kostuum, die het portier openhoudt voor een bruid, wier witte jurk met sleep als badschuim uit de compacte ruimte bruist. De bruidegom pakt haar hand vast en trekt haar langzaam en voorzichtig naar buiten, terwijl hij met zijn andere hand de meters stof in bedwang houdt en verschikt. Als ze eindelijk naast hem staat, wat beduusd, zo met haar sprookjesjapon opeens in de echte wereld, buitelen er nog twee jongetjes van een jaar of acht uit de limousine. In hun gele kuitbroek en piratenhemd zetten ze een eerder begonnen stoeipartij voort, om een dag lang ja en amen van zich af te schudden. Lees verder »

Narbonne – zomer 2008

Paul Gellings is dichter, schrijver en vertaler. Bij Arbeiderspers kwamen enkele van zijn gedichtenbundels uit, zijn romans zijn onder andere Witte paarden (De Geus, 2001), De zomer van Icarus (Passage, 2010), Verbrande schepen (Passage, 2011) en Augustusland (Passage, 2013). Dit jaar is van hem een roman in het Frans verschenen: Amsterdam Quartier Sud (Ed. Pierre Guillaume de Roux). Ook vertaalde hij een keuze uit het werk van de dichter Kopland in het Frans. Twee jaar geleden is hij door het Franse ministerie van Cultuur onderscheiden voor de manier waarop hij al sinds bijna veertig jaar de Franse taal en cultuur onder de aandacht brengt. Dit gedicht is het vervolg op Narbonne – zomer 1980 Lees verder »