Schrijver in Frankrijk

Nachtvlucht

Column door Anneloes Timmerije

Geur speelt een kleine maar belangrijke rol in ons boek Het vergeten verhaal van een onwankelbare liefde in oorlogstijd. In de dagboeken van Guus Hagers lazen we dat hij, waar hij ook kwam in zijn eenzame bestaan als vlieger van B-25 bommenwerpers tijdens de Tweede Wereldoorlog, zocht naar Quelques Fleurs, de toen al klassieke geur van parfumeur Houbigant. Het beeld van de letters en de weerklank van de woorden sleurden me terug naar de kaptafel van mijn moeder, waar ik mij graag vergaapte aan lipsticks en potjes en flesjes. Ik belde haar op om zeker te weten dat ik het niet ter plekke zat te verzinnen – niets is immers onbetrouwbaarder dan het geheugen. Ik had het goed, zo bleek, het was ooit ook haar favoriete geur. Lees verder »

Het vergeten verhaal – Charles den Tex & Anneloes Timmerije

Bespreking door Schrijver in Frankrijk

De titel is lang: Het vergeten verhaal van een onwankelbare liefde in oorlogstijd (De Geus, 2015). En het boek is dik. En dat is fijn, want er wordt een mooi verhaal in verteld. Over een vliegenier, Guus Hagers, die net voor de inval van de Japanners in Nederlands Indië naar Australië wordt ontboden voor een missie. Hij heeft zijn jonge vrouw, Lienke, achter moeten laten, en drie jaren lang zijn ze van elkaar gescheiden, want hij kan niet meer terug. Lienke maakt de verschrikkingen van de Japanse bezetting mee, Guus wordt als gevechtsvlieger ingezet in de strijd tegen de Japanners. Gedurende de drie jaren dat hij in Australië zit krijgt hij te maken met de onderhandse manœuvres van sommige hooggeplaatste Nederlandse politici in ballingschap ter voorbereiding van het nieuwe, naoorlogse bestel in Indië. Het duurt lang voordat Guus Hagers door heeft wat er gaande is, hoe ze hem manipuleren en hoe ze hem in een gevaarlijk spel proberen te betrekken. Dit maakt het boek spannend. Lees verder »

De belediging

Column door Caspar Visser ‘t Hooft

Waarom ik dat glaasje cognac weigerde? Uit vaderlandsliefde. O ja, hoezo? Wat heeft vaderlandsliefde met cognac te maken? Wacht, ik zal het jullie uitleggen. Ga er even rustig bij zitten, met een sigaar en een… cognacje. Ja, met een cognacje – want dat van die vaderlandsliefde heeft alleen maar met één bepaald merk cognac te maken. Een echte man-van-Oranje kan zonder gewetensbezwaar van alle andere merken proeven. Alle andere – niet die éne, niet prince Hubert de Polignac Lees verder »

Tom Morel, een held van onze tijd

Column door Nelleke Noordervliet

Het Plateau des Glières, ik kom er graag omdat het er schitterend is en weids en rustig en helder en hoog, en omdat het moderne leven aan de rand achterblijft. Het plateau ligt op 1450 meter hoogte en is te bereiken langs twee steile, bochtige wegen, een van de kant van Entremont en een van de kant van Thorens-Glières. Eenmaal boven bevind je je in een lieflijk gebied, waar auto’s in principe op een parkeerplaats moeten blijven. De lucht is helder, de kleuren hebben in de zomer alle schakeringen van groen en geel, hier en daar wit of lila, afhankelijk van de bloemen die bloeien. Moerassige plekken worden afgewisseld met bos en weidegrond. Er is een handvol onopvallende boerderijen. Drie plekken waar je wat kunt eten en drinken. Veel wandelpaden en in de winter een fraaie loipe. Ik kom er ook graag met de raquetten. Makkelijke stukken voor kalme winterwandelaars. Lees verder »

Marseille

Paul Gellings is dichter, schrijver en vertaler. Bij Arbeiderspers kwamen enkele van zijn gedichtenbundels uit. Komend najaar zal bij Uitgeverij Passage zijn nieuwste dichtbundel verschijnen: Café Egidius. Zijn romans zijn onder andere Witte paarden (De Geus, 2001), De zomer van Icarus (Passage, 2010), Verbrande schepen (Passage, 2011) en Augustusland (Passage, 2013). Vorig jaar is van hem een roman in het Frans verschenen: Amsterdam Quartier Sud (Ed. Pierre Guillaume de Roux). En deze maand verschijnt De jacht op de klaproos (Passage). Twee jaar geleden is Paul Gellings door het Franse ministerie van Cultuur onderscheiden voor de manier waarop hij al sinds bijna veertig jaar de Franse taal en cultuur onder de aandacht brengt. Dit gedicht omschrijft hij als “een knipoog naar La vie antérieure van Baudelaire”. Lees verder »