10 feb, 2016 Onderdeel van proses
Column door Caspar Visser ’t Hooft
De politiek van president Hollande is desastreus. De ene maatregel is nog rampzaliger dan de andere. Geen president die al sinds zo-lang zo impopulair is, maar hij wil het blijkbaar uitzitten tot het einde van zijn mandaat, en tot die tijd nog meer desastreuze maatregelen het Franse volk in de strot duwen. Maar Hollande is een slimmerik, hij kent de kneepjes waarmee je initiatieven waarvan je weet dat ze op grote tegenstand stuiten – behalve bij de 1% die je wil behagen – er doorheen kunt jassen. Een ervan is de afleidingsmanoeuvre. We halen een oud wetsvoorstel uit de kast dat sinds lang volkomen in de vergetelheid is geraakt. Niemand staat erop te wachten. Maar het raakt een gevoelige snaar, zeker bij Fransen, namelijk de taal. Een beetje stemmingmakerij erbij van de kant van de pers die maar al te zeer op emotie en ophef is belust – resultaat: één grote beroering. En terwijl het Franse volk zich druk maakt over deze nieuwe wet, wordt het even afgeleid van andere zaken, die belangrijker zijn en die de regering dan min of meer onbelemmerd, in het geniep, ten uitvoer kan brengen. De spelling van de taal, ziedaar waar de Fransen zich de afgelopen week druk om moesten maken, zodat hun aandacht werd afgetrokken van zaken als de verlenging van de noodtoestand, de verandering van een belangrijk artikel van de grondwet… Goed, het Franse volk begint de sluwe trucjes van François Hollande door te krijgen. Ze laten zich niet meer zo makkelijk in de luren leggen. Maar toch, een heibel over dat dakje boven de klinkers! De fameuze circonflexe. Helemaal ongelijk hebben de Fransen niet. Taal is belangrijk. En dat dakje weg, ’t is niet maar een onschuldig detail. Lees verder »
