Hollanders in Versailles…
29 jan, 2009 Onderdeel van paysagesColumn door Caspar Visser ’t Hooft
Voor wie in Versailles woont zijn de Mémoires van de hertog van St Simon verplichte lectuur. Niemand beschrijft beter het dagelijks leven aan het hof van Lodewijk XIV: de lotgevallen van de prinsen en prinssessen van den bloede, van de horden hofmensen, hertogen, markiezen, omhoog gevallen burgers, die pas kort door de koning in de adelstand zijn verheven (iets waarover St Simon’s gal niet uitgespuwd raakt), de roddels die omgaan – en af en toe, hà! een sappig schandaal. St Simon’s stijl is uniek: puntig, spring-in-het-velderig, nu eens hoogst cru, vers uit de stal, dan weer zwierig en hoofs. Dat is de reden waarom zijn vier à vijfduizend bladzijden tot de hoogtepunten van de Franse literatuur worden gerekend. St Simon’s grote hartstocht betreft de etiquette. Wie heeft voorrang boven wie? Elke inbreuk op de eeuwenoude orde aan het hof is hem een gruwel. Met argusogen spiedt hij om zich heen wanneer hij door de gangen, de antichambres, de spiegelzalen van het kasteel sluipwandelt. Overal legt hij zijn oor te luister, in deze intieme salon, in die alcove. En zo beschrijft hij op bladzijde duizend-zoveel een officieel bezoek van de Hollandse ambassadeur, waarbij zich iets voordoet dat algehele consternatie wekt. Natuurlijk, wat wil je: Hollanders aan het hof – als ze ergens niet voor gemaakt zijn… Lees verder »
