4 apr, 2013 Onderdeel van besprekingen
Bespreking door Schrijver in Frankrijk
We leven in een vrije wereld, en daarmee mogen we ons gelukkig prijzen. Maar of daarom ook iedereen maar over alles opinies moet hebben, dat blijft de vraag. We kunnen het ze niet verbieden, we willen het ze niet verbieden, maar een kleine terechtwijzing kan nooit kwaad. Er was een tijd dat mensen toch heus bescheidener waren dan nu. Wanneer ze opinies hadden, dan betroffen die opinies het min of meer beperkte domein waarin ze zich thuis wisten. Een bakker had opinies over brood en brood-bakken. Een machinist over treinen, sporen, wissels. Een gouvernante over goede manieren. Ik stel het te simpel voor, ik weet het, maar toch… Ik begrijp de mensen niet die maar denken dat de wereld erom vraagt hun oordeel over van alles, bijvoorbeeld boeken te vernemen. En dat kakelt maar op Internet, op van allerlei blogjes, overal : ik vind dit, ik vind dat (met de nadruk op ik). En als het dan nog om mensen gaat die in hun leven veel hebben gelezen en, wat nog belangrijker is, de grote klassieken kennen. O nee, dat hoeft niet. We lezen een paar debuten (waar komt dat woord toch opeens vandaan? – debuteren, dat deden de jonge meisjes uit de hoogste stand wanneer ze, gechaperoneerd, voor het eerst op een bal verschenen), van schrijvers die leuk, dat wil zeggen hip, dat wil zeggen brutaal, overkomen op de televisie. En dat is genoeg om je je een mening over literatuur te kunnen vormen en die mening op de koop toe aan de grote klok te hangen. Vanwaar toch die zelfoverschatting? Gênant eigenlijk. Alleen het oordeel van zeer belezen mensen zou er toe moeten doen. Die kunnen vergelijken. En voor de rest – mensen, kakel niet, lees – lees de klassieken ! … Lees verder »
