1

Het hek

2 sep, 2024 Onderdeel van plaisanteries 

Column door Caspar Visser ‘t Hooft

Een hek met afstandsbediening. Dat heb ik nooit gehad – nu, in Nice, wel. Of dit hek me nu zoveel vreugde bezorgt? – nou, nee… ’t Is natuurlijk makkelijk. Je zit in je auto, je pakt de biep, je drukt erop, en je waant je in een James Bond-film wanneer het hek daar statig voor je open schuift. Wat meestal het geval is, maar soms niet. Want soms hapert er iets aan de mechaniek. Je moet dan – toch – uit de auto, je moet dan een kastje naast het hek openpeuteren, aan een wieltje draaien, om dan tenslotte zelf het hek open te trekken. Een op de tien keer. Erg? Ach nee, dat is het niet waarom ik maar matig blij ben met dat hek. Had je dan liever een gewoon hek gehad, dat je eigenhandig open en dicht moet doen? Nee, want dat had niet zoveel uitgemaakt. Het probleem, dat zijn de mensen die, ondanks het verbodsbord, voor het hek hun auto neerzetten en voor mij dan de uit- of ingang blokkeren.

Lees verder »

Madeliefjes maaien

24 aug, 2024 Onderdeel van paysages 

Column door Caspar Visser ‘t Hooft

Veel Nederlanders zien van Frankrijk alleen maar de wijde landschappen waar ze doorheen spoeden op weg naar hun vakantiebestemmingen. Goed, ze doen af en toe een weekendje Parijs, maar dat is van een andere orde. Parijs is één ding, een ander ding is Frankrijk. Nee, wie Frankrijk zegt, ziet glooiende bosranden voor zich, brede valleien, verre perspectieven, met hier en daar, netjes in het landschap verspreid, boerenhoeves. Ja, en vanwege deze boerenhoeves denken Nederlanders-op-reis dat Frankrijk een overwegend agrarisch land is, en dat alle Fransen zo niet boeren zijn – ‘boertjes’ zeggen kwade tongen – dan toch zich sterk met de boeren verwant voelen. Een groter vergissing is er niet. Niet meer dan anderhalf procent van de Franse bevolking werkt in het boerenbedrijf, en zelfs wanneer hun grootouders nog op het platteland woonden, dan weten de meeste Fransen even weinig meer van het boerenbedrijf als de Nederlanders. Zoals die Franse mevrouw die aan de boer vroeg om bij het maaien de madeliefjes te sparen.

Lees verder »

Quinze août

15 aug, 2024 Onderdeel van pensées 

Column door Caspar Visser ‘t Hooft

Voor een Nederlander die in Frankrijk verblijft is het altijd weer een wonderlijke gewaarwording: op 15 augustus zijn de winkels dicht. Pas op dat je er niet door wordt overvallen. Zorg dat je tevoren de nodige boodschappen hebt gedaan. Anders wordt het op die dag restjes eten van gisteren. Frankrijk is van oorsprong een katholiek land, Maria-Hemelvaart is een feestdag. De dag van de Revolutie is 14 juli, die van de RK Kerk 15 augustus. Twee tegengestelden, maar alsof de ene de andere oproept. Les deux France – elkaars beste vijanden. Toch is sinds enige tijd de scheidslijn niet meer zo duidelijk te trekken. En dat schept verwarring.

Lees verder »

Couperiana

1 jul, 2024 Onderdeel van plaisanteries 

Column door Caspar Visser ’t Hooft

Een jaar woon ik nu al in Nice, maar het pension waar Couperus en zijn vrouw jarenlang woonden – in de eerste jaren van de vorige eeuw – had ik nog niet met eigen ogen aanschouwd. Daar kwam gisteren verandering in. Een hoge gevel zoals er zoveel zijn in Nice, pastelkleurig, sober verlucht met pleisterwerk en met hekjes van smeedijzer voor de ramen-met-luiken. Een pension is het allang niet meer. Het gebouw staat in het Quartier de la Libération, onder de hoogten van het chique Cimiez. En toen bedacht ik opeens dat ik ooit eens een stukje had geschreven, in de trant van Couperus. Een persiflage. De titel? De gevallen vlieger.

Lees verder »

Afscheid van geliefde routes

7 mei, 2024 Onderdeel van paysages 

Column door Caspar Visser ’t Hooft

Wie verhuist, neemt niet alleen z’n intrek in een nieuwe woning, ook neemt hij afscheid van vaste routes die hij volgde wanneer hij vakantiebestemmingen wilde bereiken. Nu moet hij andere routes pakken om diezelfde plaatsen te bereiken. Want die plaatsen verhuizen niet mee. Ik had een stek in het voorgebergte van de Pyreneeën, daarna een studio boven het meer van Genève, nu een vakantiehuis op een hoog plateau van de Auvergne. Toen ik van Nancy naar Agen werd overgeplaatst, zag de reis naar de Pyreneeën er opeens heel anders uit. En nu ik in Nice woon, is voor mij de weg naar het Massif Central een ontdekking.

Lees verder »
« Vorige Berichten
Volgende Berichten »